Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej w Lublinie w klasie skrzypiec i Zawodowego Studium Piosenkarskiego w Poznaniu. Pierwsze zawodowe kroki stawiała w Zespole Pieśni i Tańca „Mazowsze”, a następnie jako piosenkarka w kabarecie Jana Pietrzaka „Pod Egidą”. Występowała ponadto w programach artystycznych Andrzeja Rosiewicza, Krystyny Giżowskiej oraz Krzysztofa Krawczyka. Nagrała kilka autorskich płyt.

Działalność Artystyczna

     Już w dzieciństwie Monika wykazywała zainteresowania muzyczne - śpiewała w szkolnym chórze oraz w scholi młodzieżowej OO. Karmelitów Bosych. Po zdaniu egzaminu została przyjęta do szkoły muzycznej i skierowana do klasy skrzypiec. Od czternastego roku życia śpiewała i tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca Ziemi Lubelskiej im. Wandy Kaniorowej, gdzie również rozwijała swój talent wokalny. Pierwszych wskazówek udzieliła jej p. Maja Waliniak, ówczesna solistka Zespołu.

    W szkole średniej aktywnie uczestniczyła w życiu muzycznym - śpiewała w szkolnym zespole muzycznym i reprezentowała szkołę na festiwalach i przeglądach piosenki, z których przywoziła nagrody. W latach 1984-87 była laureatką Przeglądów Piosenki Radzieckiej, ale szczególnie ceni sobie wyróżnienie za wykonanie piosenek w spektaklu Edwarda Stachury "Życie to jest teatr" podczas Przeglądu Teatrów Amatorskich w Lublinie w 1985 roku. W tym czasie zorganizowała i prowadziła scholę dziecięcą przy kościele OO. Karmelitów Bosych.

     Osiągnięte wykształcenie muzyczne utwierdziło ją w przekonaniu co do dalszej drogi życiowej. Jednak to nie kariera instrumentalna, a wokalna bardziej ją zafascynowała. Została przyjęta do Zawodowego Studium Piosenkarskiego w Poznaniu. W tymże Studium interpretacji piosenki uczył ją prof. Przemysław Basiński, emisji głosu prof. Barbara Bajon. W tym okresie została laureatką Przeglądu Piosenki Francuskiej w Lubinie oraz laureatką koncertu „Debiuty” na festiwalu Opole '88. Rok później osiągnęła jeszcze większy sukces - otrzymała specjalne wyróżnienie Ambasady Francuskiej za interpretację piosenki „Les Flamandes” Jacques Brela. Po zdaniu dyplomu "śpiewająco" Monika otrzymała tytuł muzyka-wokalisty.

     W roku 1989 rozpoczęła zawodową działalność artystyczną w Państwowym Zespole Pieśni i Tańca "Mazowsze", do którego przyjęła ją ówczesna dyrektor ś.p. Mira Zimińska-Sygietyńska.

Monika wraz z "Mazowszem" koncertowała w kraju oraz za granicą: Niemcy, Francja, Szwajcaria.

     Poszukując własnej drogi artystycznej w latach 1990-92 występowała w Państwowym Teatrze Rozrywki w Chorzowie, gdzie brała udział w takich spektaklach jak:

·        „Opera za trzy grosze”, (Die Dreigroschenoper), Bertold Brecht, reż. Marcel Kochańczyk

·        „Kram z Piosenkami”, Leon Shiller, reż. Jacenty Jędrusik

·        „Rozkoszna wojenka”, (Oh! What a Lovely War!), J.Littlewood, reż. Józef Skwarek

·        „Czarodziej z krainy Oz”, (The Wizard of Oz), F.L. Baum, reż. Dariusz Miłkowski

·        „Monachomachia”, Ignacy Krasicki, reż. Jerzy Zoń

·        „Ocean Niespokojny”, (rock-opera), (Junona i Awos), reż. Dariusz Miłkowski

·        „Betlejem Polskie”, Lucjan Rydel, reż. Marcel Kochańczyk

·        „Cicha Noc...” (Wieczór Kolęd), reż. Jerzy Makselon

     Kolejne lata (1992-96) to coraz częstsze występy solowe u boku Jana Pietrzaka w jego kabarecie „Pod Egidą”, udział w programach artystycznych Andrzeja Rosiewicza, Krystyny Giżowskiej i Krzysztofa Krawczyka. Monika Grajewska była także uczestniczką festiwalu Opole '93.

     Solowa i już zupełnie samodzielna działalność artystyczna rozpoczyna się w roku 1996. Od tego czasu dość regularnie ukazują się płyty. Ostatnie lata działalności to występy w TV („Panie na planie”, „Ziarno” (TVP1), „Jesteśmy” (Polsat), „Muzyczne okienko” (TV Niepokalanów), Stworzeni do miłości (TV TRWAM), wywiady w radiu oraz nagrane teledyski. Monika angażuje się też w innego rodzaju działalność – w latach 1998-2002 – pełni rolę Przewodniczącej ds. Artystycznych i Kulturalnych Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży. W międzyczasie występuje gościnnie na sakrosongach w Częstochowie, Wrocławiu, Górce Klasztornej, Łodzi, Kalwarii Zebrzydowskiej i Niepokalanowie. W roku 2002 wyjeżdża za ocean gdzie podczas Światowych Dni Młodzieży z Ojcem Świętym w Toronto  koncertuje dla Polonii. Szczególnym wydarzeniem roku 2003 staje się koncert pt.  „Tryptyk Rzymski” przygotowany z okazji 25-rocznicy Pontyfikatu Jana Pawła II w Kościele Akademickim św. Anny w Warszawie. Podczas koncertu fragmenty „Tryptyku Rzymskiego” recytuje Tomasz Stockinger, natomiast Monika Grajewska śpiewa ulubione pieśni i piosenki Ojca Świętego, akompaniuje Dariusz Janus z zespołem.

     Monika koncertuje w kraju i za granicą. Śpiewała dla Polonii w takich krajach jak Niemcy, Szwecja, Kanada, Grecja.

     Monika Grajewska jest artystką, która ciągle szuka nowych sposobów dzielenia się swoim talentem. Czyni to w taki sposób, by docierać do serc słuchaczy i pozostawić tam odrobinę ciepła, radości i nadziei.

     Co mówią inni...

Krystyna Prońko ~ ...młoda wokalistka o ciepłym pełnym wyrazu głosie, który świetnie harmonizuje z urodą...

Andrzej Rosiewicz ~ ...osoba poważnie traktująca swoją działalność estradową ...połączenie wdzięku, urody i muzykalności...

Andrzej Sławomir Kiełbowicz ~ Jako dyrygent Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowsze”, poznałem Monikę, kiedy w nim śpiewała i tańczyła. Wyróżniała się swoją indywidualnością. Monika jest osobą ambitną, mającą cel w życiu i konsekwentnie do niego dąży...