Biografia

     Monika Grajewska już w dzieciństwie wyróżniała się talentem muzycznym. Po zdaniu egzaminu do szkoły muzycznej rozpoczęła naukę gry na skrzypcach. Od czternastego roku życia śpiewała i tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca Ziemi Lubelskiej im. Wandy Kaniorowej, gdzie również rozwijała swój talent wokalny. Pierwszych wskazówek udzielała jej p. Maja Waliniak, ówczesna solistka Zespołu. W tym samym czasie wraz z Krzysztofem Nieściorem, obecnym perkusistą zespołu BAJM, tworzyli młodzieżowy zespół muzyczny działający przy kościele OO. Karmelitów Bosych w Lublinie. Tam również założyła i prowadziła scholę dziecięcą.

    W szkole średniej, w Zespole Szkół Ekonomicznych im. A. i J. Vetterów w Lublinie, aktywnie uczestniczyła w życiu Szkolnego Domu Kultury. Śpiewała w zespole muzycznym, należała do chóru, a w Studio Piosenki kształciła swój głos przygotowując się do przeglądów piosenki i festiwali z których przywoziła nagrody. W 1985 roku na Przeglądzie Teatrów Amatorskich w Lublinie otrzymała wyróżnienie za wykonanie piosenek w spektaklu Edwarda Stachury "Życie to jest teatr". Mile wspomina ten okres i bardzo sobie ceni otrzymane wtedy wyróżnienie.

     Rozwijające się zainteresowania muzyczne i wykształcenie utwierdziły ją w przekonaniu co do wyboru dalszej drogi życiowej. Jednak to nie kariera instrumentalna, a wokalna bardziej ją zafascynowała. Po egzaminach wstępnych została przyjęta do Zawodowego Studium Piosenkarskiego w Poznaniu. Interpretacji piosenki uczył ją prof. Przemysław Basiński, emisji głosu prof. Barbara Bajon. W roku 1988 została wytypowana do koncertu "Debiuty" na Festiwal Opole '88. W tym samym roku wzięła udział w Festiwalu Piosenki Francuskiej w Lubinie otrzymując wyróżnienie, by rok później osiągnąć jeszcze większy sukces - specjalne wyróżnienie Ambasady Francuskiej za interpretację piosenki "Les Flamandes" Jacques Brela. Po zdaniu dyplomu "śpiewająco" Monika otrzymała tytuł muzyka-wokalisty.Spotkanie po latach - p. Mira otrzymuje pierwszą płytę Moniki

     W roku 1989 rozpoczęła zawodową działalność artystyczną w Państwowym Ludowym Zespole Pieśni i Tańca "Mazowsze", do którego przyjęła ją ówczesna dyrektor ś.p. Mira Zimińska-Sygietyńska.

Już po miesiącu, jako Łowiczanka wystąpiła w swoim pierwszym koncercie w Sali Kongresowej w Warszawie. Brała udział w partiach chóralnych wykonując wiązanki piosenek cieszyńskich, kurpiowskich, łowickich oraz tańce kieleckie. W 1990 wyjechała z Mazowszem na tournée do Francji, Niemiec i Szwajcarii.

     Poszukując własnej drogi artystycznej w latach 1990-92 występowała w Państwowym Teatrze Rozrywki w Chorzowie, w spektaklach:

     W latach 1992-96 Monika Grajewska zadebiutowała solo w kabarecie Jana Pietrzaka "Pod Egidą" oraz brała udział w programach artystycznych Andrzeja Rosiewicza, Krystyny Giżowskiej i Krzysztofa Krawczyka. Wzięła udział w Festiwalu Opole '93. Koncertowała w kraju i za granicą w Niemczech i Grecji, ale przede wszystkim miała okazję występować przed wymagającą i różnorodną wiekowo publicznością. Powoli krystalizowała się w niej myśl obrania własnego kierunku i stylu artystycznego, co zaczęła wprowadzać w życie w kolejnym etapie swojej kariery.

1996 rok - solowa działalność artystyczna

     W wywiadach Monika bardzo często podkreśla jak wiele w jej życiu znaczą napotkani dobrzy ludzie. Wspominając początki swojej solowej kariery najczęściej wymienia nazwiska: ks. bp. Józefa Zawitkowskiego, ks. Wiesława Kądzieli, Krystyny Giżowskiej, Krystyny Prońko i Pawła Serafińskiego. To właśnie w OLEX Studio Krystyny Giżowskiej w Łodzi powstały pierwsze dwie płyty: "Zaśnij Dziecino"(1996) (kolędy) i "Abyśmy byli jedno"(1997). W roku 1997 rozpoczęła wieloletnią współpracę z pianistą, kompozytorem i aranżerem Pawłem Serafińskim, która zaowocowała powstaniem płyt: "Spotkania" (1998), "Miłujmy się" (1999)i "Szepty"(2002).

     W latach 1998-2002 zaangażowała się też w innego rodzaju działalność - pełniła rolę Przewodniczącej ds. Artystycznych i Kulturalnych Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży. W międzyczasie występowała gościnnie na sakrosongach w Częstochowie, Wrocławiu, Górce Klasztornej, Łodzi, Kalwarii Zebrzydowskiej i Niepokalanowie. Często koncertowała w Niemczech i Szwecji. W roku 2002 wyjechała za Ocean gdzie podczas Światowych Dni Młodzieży w Toronto koncertowała dla Polonii. W London (Ontario) odbyła się prapremiera piosenki "Przyjedź Tatko" autorstwa ks. bp. J. Zawitkowskiego z muzyką P. Serafińskiego, dedykowanej Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II.

     W roku 2003 szczególnym wydarzeniem staje się Koncert Papieski pt.  "Tryptyk Rzymski" w Kościele Akademickim św. Anny w Warszawie. W koncercie udział biorą: Tomasz Stockinger - recytacje, Monika Grajewska - śpiew, akompaniuje Dariusz Janus z zespołem. Po jego sukcesie rozpoczyna się cykl Koncertów Papieskich tym razem z udziałem Rafała Królikowskiego.

     Od pamiętnego koncertu rozwija się współpraca z nowym pianistą, kompozytorem, aranżerem, wykładowcą Akademii Muzycznej w Katowicach - Dariuszem Janusem oraz z zespołem muzycznym w skład którego wchodzą: Grzegorz Poliszak - perkusja, Dariusz Ziółek, Bartek Szetela - gitara basowa, oraz gościnnie Piotr Wrombel - instrumenty klawiszowe.

     W pamiętnych dla nas dniach 28.03 - 10.04 2005 roku trwa sesja nagraniowa nowej płyty z pieśniami Maryjnymi. W tym czasie Ojciec Święty Jan Paweł II "odchodzi do domu Ojca". Następnego dnia na prośbę Moniki ks. bp. Józef Zawitkowski pisze pożegnalną zwrotkę do pieśni "Panience na dobranoc" Wraz z muzykami postanawia nadać płycie tytuł "Cały Twój" i dedykować ją Ojcu Świętemu. We wrześniu 2005 powstaje również druga płyta z kolędami, "Bóg w stajni".

     W 2008 roku w kościele św. Jakuba w Warszawie odbył się kolejny ważny Koncert Papieski pod tytułem "Cały Twój" podczas którego odbyła się premiera utworu "Subito Santo".

     Monika Grajewska jest artystką, która ciągle szuka nowych sposobów dzielenia się swoim talentem. Czyni to w taki sposób, by docierać do serc słuchaczy i pozostawiać tam odrobinę ciepła, radości i nadziei.

ZK

Dyskografia